ในสมัย 4-5 ปีก่อน สมัยเรายังเล่น Hi5 ยังไม่รู้จักคำว่า Social Networking คงไม่มีใครคิดว่าไอ้เรื่องเหล่านี้ มันจะเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องมีเสมือนอีเมล์
มายุคปัจจุบัน ใครๆก็ต้องมี Facebook เอาไว้พบปะสังสรรค์ แท็กรูป ชวนปาร์ตี้ ไปจนถึงเม้าท์มอยกัน
แน่ล่ะ คำว่าใครๆก็หมายถึงผู้ใหญ่ที่เล่นกับเค้าด้วย เริ่มแรกแม่ก็แอดข้าพเจ้ามา ถัดมาก็คุณน้า
เมื่อรับแอดไปแล้ว ก็ต้องมีการบล็อกอะไรที่ไม่ควรให้เห็นกันบ้าง ประปราย โดยเฉพาะรูปบัดซบทั้งหลายที่คุณเพื่อนแห่กันแท็กมา
คืนหนึ่งในวันเคอร์ฟิว ไม่มีอะไรทำ ข้าพเจ้าก็เลยเล่นมาสก์หน้าแล้วโพสต์ลง Facebook กับเพื่อนๆกันอย่างเมามันส์ มีการจัดโหวตเป็นกิจจะลักษณะ โดยโพสต์ลงในอัลบั้มที่บล็อกไว้แล้ว ส่วนรูปที่โดนแท็กก็แน่นอน บล็อกไว้อยู่แล้ว
ระหว่างมื้อเย็นวันหนึ่ง คุณน้าก็เอ่ยถามแกมเชิญชวนว่า “เล่น Farmville รึเปล่า่น่ะ? มาเล่นด้วยกันสิ”
ในใจข้าพเจ้าก็นึกกระหยิ่มว่า ช่างไร้สาระเสียจริงๆ พลางตอบว่า “ไม่ได้เล่นอ่ะค่ะ ไม่ชอบเล่นเกมใน Facebook”
คุณน้าตอบกลับมาทันทีว่า “ทำไมล่ะ? ชอบเล่นแต่มาสก์หน้าเหรอ???”
ข้าพเจ้า “……. ” พลางคิดในใจว่า กูเชื่อใจระบบ Privacy ของมันได้จริงหรือนี่???
