สมองเสื่อม

วันนี้อยู่บ้าน นั่งทำงานที่ตั้งใจจะทำให้เสร็จ (แต่ไม่เสร็จ มันยาก) ราวๆ 5 โมงเย็น รู้สึกหิวอย่างประหลาด พยายามนึกอยู่ร่วมชั่วโมงว่าเมื่อกลางวันกินอะไรไป นึกจนหัวแตก พออาบน้ำเสร็จ เลยนึกออกว่า “อ๋อ! ที่นึกไม่ออก เพราะเมื่อกลางวันไม่ไ้ด้กินอะไรเข้าไปอ่ะดิ” จึงสบายใจ ว่าร่างกายไม่ได้ต้องการอาหารเยอะผิดปกติ เดินเข้าครัว ไปหาของกิน ก็พบกับซากอารยธรรมของมื้อกลางวันอยู่ในระดับนึง จึงพบว่า เมื่อกลางวันกินไปแล้ว … นอกจากกินเยอะแล้วยังสมองเสื่อมอีก เศร้า …

บทสนทนาระหว่างน้า-หลาน เรื่องเฟซบุ๊ค

ในสมัย 4-5 ปีก่อน สมัยเรายังเล่น Hi5 ยังไม่รู้จักคำว่า Social Networking คงไม่มีใครคิดว่าไอ้เรื่องเหล่านี้ มันจะเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องมีเสมือนอีเมล์ มายุคปัจจุบัน ใครๆก็ต้องมี Facebook เอาไว้พบปะสังสรรค์ แท็กรูป ชวนปาร์ตี้ ไปจนถึงเม้าท์มอยกัน แน่ล่ะ คำว่าใครๆก็หมายถึงผู้ใหญ่ที่เล่นกับเค้าด้วย เริ่มแรกแม่ก็แอดข้าพเจ้ามา ถัดมาก็คุณน้า เมื่อรับแอดไปแล้ว ก็ต้องมีการบล็อกอะไรที่ไม่ควรให้เห็นกันบ้าง ประปราย โดยเฉพาะรูปบัดซบทั้งหลายที่คุณเพื่อนแห่กันแท็กมา คืนหนึ่งในวันเคอร์ฟิว ไม่มีอะไรทำ ข้าพเจ้าก็เลยเล่นมาสก์หน้าแล้วโพสต์ลง Facebook กับเพื่อนๆกันอย่างเมามันส์ มีการจัดโหวตเป็นกิจจะลักษณะ โดยโพสต์ลงในอัลบั้มที่บล็อกไว้แล้ว ส่วนรูปที่โดนแท็กก็แน่นอน บล็อกไว้อยู่แล้ว ระหว่างมื้อเย็นวันหนึ่ง คุณน้าก็เอ่ยถามแกมเชิญชวนว่า “เล่น Farmville รึเปล่า่น่ะ? มาเล่นด้วยกันสิ” ในใจข้าพเจ้าก็นึกกระหยิ่มว่า ช่างไร้สาระเสียจริงๆ พลางตอบว่า “ไม่ได้เล่นอ่ะค่ะ ไม่ชอบเล่นเกมใน Facebook” คุณน้าตอบกลับมาทันทีว่า “ทำไมล่ะ? ชอบเล่นแต่มาสก์หน้าเหรอ???” ข้าพเจ้า “…….     ” พลางคิดในใจว่า กูเชื่อใจระบบ Privacy [...]

มีแม่จ๊าบ

แม่ : ตอนนี้ iPhone มันกี่บาท ข้าพเจ้า : จะเอาแบบไหนล่ะ 3G ก็ 20000 3Gs ก็ 26000 กับ 30000 แม่ : แล้วมันต่างกันยังไง นอกจากความจุ ข้าพเจ้า : เค้าว่า 3Gs มันทำงานเร็วกว่าเยอะนะ แม่ : แล้วเวลารับโทรศัพท์นี่มันต้องเร็วแค่ไหน ข้าพเจ้า : ….. แม่ : ….. ข้าพเจ้า : ว่าแต่ แม่มีบีบีแล้วจะซื้อทำไมอีกล่ะ iPhone เนี่ย แม่ : อยากเท่ ….